معرفی کتاب – 5

سیاست صنعتی: نگرشی جامع بر مفاهیم و انواع سیاست صنعتی به همراه مروری بر تجارب کشورها

اصطلاح سیاست صنعتی رابطه بین کسب‌ وکار و دولت در سطح اقتصاد خرد را نشان می‌دهد. این سیاست مجموعه گسترده و همه‌جانبه و گاهی متناقض از اقدامات به‌منظور بهبود عملکرد بازار به روش‌های گوناگون است. کتاب “سیاست صنعتی: نگرشی جامع بر مفاهیم و انواع سیاست صنعتی به همراه مروری بر تجارب کشورها” در دو بخش اصلی تدوین شده است. 

بخش اول کتاب، به مروری بر تعاریف و مفاهیم و نیز نظریات مختلف در خصوص سیاست صنعتی پرداخته شده است و شامل سه فصل می باشد. همچنین بخش دوم کتاب حاضر، مروری بر تجارب کشورها در سیاست گذاری صنعتی می باشد که این بخش شامل چهارده فصل می باشد.

کتاب سیاست صنعتی
  • تالیف و گردآوری : دکتر عباس خمسه ، مریم اصغری
  • ناشر: انتشارات سرافراز
  • سال انتشار: 1398
  • شماره تماس : 02634421595

«قرارداد مشارکتی» راهکار توسعه میادین نفت و گاز با ریسک بالا

برخی از میادین نفت و گاز ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی و یا ساختار داخل مخزن، پیچیدگی بالایی دارند و ریسک عملیات در آن ها بالاست. بهترین شیوه برای به کارگیری شرکت‌ها در توسعه این میادین، استفاده از ظرفیت‌های «قراردادهای مشارکتی» است؛ به طوری که این شرکت ها بتوانند در محصول تولید شده شریک شوند تا به این ترتیب، اهتمام بیشتری برای توسعه و بهره‌برداری از میدان داشته باشند. این درحالیست که وزارت نفت با وجود اختیارات قانونی، تا به حال نسبت به توسعه این میادین از طریق قراردادهای مشارکتی، اقدام قابل توجهی را در دستور کار قرار نداده است.

مشاوران توسعه نوآوری و فناوری

مطابق با فصل دوم کتابچه مسیر انرژی ایران، انرژی سه کارکرد اساسی در اقتصاد دارد؛ این سه کارکرد در واقع خروجی‌های بخش انرژی است که معادل ورودی های آن به سایر بخش های اقتصاد محسوب می شود و عبارتند از:

  • «مصرف انرژی» به عنوان نهاده تولید
  • تامین ماده اولیه برای «زنجیره ارزش»
  • استفاده در تعامل با سایر کشور‌ها به‌منظور کسب درآمد یا افزایش وابستگی‌های متقابل اقتصادی و سیاسی یا «تجارت انرژی»
    سه کارکرد فوق در صورتی محقق می‌شود که انرژی در فرآیند استخراج، تبدیل و انتقال وارد شود. بنابراین مسائل مرتبط با «تامین انرژی»، دسته‌ای دیگر از مسائل بخش انرژی است. در مقابل، آنچه بخش انرژی از اقتصاد دریافت می‌کند، عبارت است از مجموعه‌ کالاها، خدمات و منابع مالی و انسانی؛ که می‌توان آنها را ذیل عنوان «تامین مالی و زنجیره تامین» تجمیع کرد. در کنار این موارد، از مهمترین مسائلی که بین تمامی بخش‌های اقتصاد مشترک بوده و در بخش انرژی نیز مصادیق متعددی دارد، «ساختار اداره بخش انرژی» است. شیوه های حکمرانی، روال های جاری و روابط بین ذینفعان مختلف به ویژه تصمیم‌گیران حاکمیتی در بخش انرژی، ذیل این دسته قرار می گیرد.

بنابراین مسائل بخش انرژی کشور را می توان در ۶ دسته افراز نمود که عبارتند از ساختار اداره بخش انرژی، تامین انرژی، تجارت انرژی، زنجیره ارزش، مصرف انرژی، تامین مالی و زنجیره تامین. بر اساس این افراز، می توان برای بخش انرژی کشور برنامه ریزی کرد و اقدامات مرتبط با هر دسته را پیشنهاد نمود.